Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2010

Γράφει ο Βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ Α.Γεωργιάδης


ΣΆΒΒΑΤΟ, 26 ΔΕΚΕΜΒΡΊΟΥ 2009

Περί Ψήφου στους Μετανάστες και οι τεράστιες πολιτικές ευθύνες του κ. Αντώνη Σαμαρά


Γράφει ο Βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ Α.Γεωργιάδης
Όλος ο κομματικός μηχανισμός του ΛΑ.Ο.Σ. συστρατεύεται για την πανελλήνια εκστρατεία συλλογής υπογραφών
Άφησα να περάσουν λίγες ημέρες από τα γεγονότα, διότι ήθελα να ακούσω τα σχόλια και τις ενστάσεις ενός εκάστου, ώστε να απαντήσω συνολικώς. Στο παρόν άρθρο λοιπόν θα προσπαθήσω να εξηγήσω όσες απορίες άκουσα, για να ξέρουμε με τί έχουμε να κάνουμε ακριβώς.
1. Πόσος είναι ο αριθμός των μεταναστών τους οποίους αφορά το παρόν σχέδιο νόμου του ΠΑΣΟΚ;
Το ΠΑΣΟΚ σκοπεύει να δώση ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών και δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές Εκλογές, σε όσους ζουν “νομίμως” στην Ελλάδα εδώ και τρία χρόνια.
Η πρώτη κατηγορία αφορά (χωρίς να εξειδικεύσω τις λεπτομέρειες) σε 250.000 παιδιά σήμερα. Φυσικά όσο γεννιούνται παιδιά και μεγαλώνουν και περνούν τα 18 χρόνια, αυτός ο αριθμός διαρκώς θα αυξάνεται.
Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να δώση εφ άπαξ δικαίωμα, αλλά να αλλάξη τον Κώδικα Ιθαγενείας, άρα συνεχώς θα μεγαλώνη αυτός ο αριθμός στο διηνεκές. Επειδή δε οι μετανάστες κατά κανόνα κάνουν και πολλά παιδιά αντιλαμβάνεστε ότι ο αριθμός τους θα είναι ιδιαίτερα μεγάλος στο μέλλον.
Η δεύτερη κατηγορία, κατά την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ αφορά σήμερα στα 300.000 άτομα. Σήμερα, διότι μέχρι το τέλος της τετραετίας ολοένα και περισσότεροι θα συμπληρώνουν το διάστημα της “νομίμου” τριετίας. Οι “νόμιμοι” μετανάστες στην Ελλάδα κατά την Ε.Ε. είναι 890.000. Άρα σε βάθος τριετίας το πολύ, όλοι αυτοί θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές Εκλογές. Αντιλαμβάνεστε όμως, ότι από την στιγμή που θα εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους και θα έχουν και την πολιτική δύναμι να επηρεάζουν την εκλογή των Δημάρχων είναι πια θέμα ελαχίστου χρόνου να αποκτήσουν και πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Νομίζω ότι είναι βέβαιον, ότι όλοι αυτοί θα ψηφίζουν, αν όχι από τις επόμενες τουλάχιστον από τις μεθεπόμενες εθνικές Εκλογές.
Άρα ομιλούμε για ένα σύνολον ψηφοφόρων σε βάθος τετραετίας 1.100.000 άτομα, που όμως διαρκώς θα αυξάνεται.
2. Είναι μεγάλος αριθμός αυτός;
Μά το ίδιο το Σύνταγμά μας τον θεωρεί τεράστιο.Το Σύνταγμα που έφτιαξαν αυτά τα δύο κόμματα, προβλέπει την υποχρεώσι του Κράτους μας να παραχωρήση το δικαίωμα της ψήφου στον τόπο διαμονής τους στους Αποδήμους Έλληνες πολίτες. Επειδή όμως ο αριθμός τους θεωρήθηκε μεγάλος και για να μην ανατραπή η σύνθεσις του εκλογικού σώματος εδώ, ορίσθηκε η αναγκαιότητα της αυξημένης πλειοψηφίας στην Βουλή, πλειοψηφία 2/3. Έτσι πέρυσι όταν ήρθε το σχετικό νομοσχέδιο επειδή το ψήφισε μόνον η Ν.Δ. και ο ΛΑ.Ο.Σ., δηλαδή τότε 162 βουλευτές, δεν πέρασε. Πόσοι προβλέπονταν να είναι όλοι αυτοί περίπου 300.000, άντε 400.000 το μέγιστο. Άρα το Σύνταγμά μας θεωρεί ιδιαιτέρως μεγάλο τον αριθμό αυτό, γι’αυτό ορίζει αυξημένη πλειοψηφία.
Όμως για να αλλάξης τον Κώδικα Ιθαγενείας, δεν προβλέπεται ανάλογη πλειοψηφία, έτσι με μόλις 151 ψήφους, ο Κώδικας θα αλλάξη και οι μετανάστες θα ψηφίζουν. Οι απόδημοι Έλληνες δηλαδή για να ψηφίζουν εδώ θέλουν 200 ψήφους στην Βουλή και οι Αλβανοί, οι Πακιστανοί κλπ 151…έτσι αποφάσισαν από κοινού το 2003 οι κ. Βενιζέλος και Παυλόπουλος.
3. Αφού το ΠΑΣΟΚ έχει ούτως ή άλλως 160 βουλευτές και άρα και μόνο του μπορεί να το περάση, μπορούμε εμείς να κάνουμε τίποτε για να το εμποδίσουμε;
Το Σύνταγμα της χώρας μας έχει μία συγκλονιστική αντιδημοκρατικότητα. Ενώ δηλαδή σε όλες τις Δυτικές Δημοκρατίες το Δημοψήφισμα είναι δικαίωμα της Μειοψηφίας, για να μπορή να σταματά θέματα που τα θεωρεί ιδιαιτέρως σημαντικά, εδώ είναι προνόμιο της Πλειοψηφίας. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχει γίνει κανένα από το 1974 μέχρι σήμερα. Γιατί μία πλειοψηφία Κοινοβουλευτική, να διακινδυνεύση να πάη στον λαό, όπου μπορεί και να χάση, ενώ στην Βουλή κερδίζει σίγουρα; Έτσι δεν προβλέπεται τρόπος συλλογής υπογραφών για την υποχρεωτική διενέργεια Δημοψηφίσματος όπως στην Ευρώπη ή στις Η.Π.Α. ή στον Καναδά.
Τι προβλέπεται; Ότι εάν συγκεντρωθούν 120 υπογραφές βουλευτών, διενεργείται στην Βουλή συζήτησις για Δημοψήφισμα, όπου και πάλι η πλειοψηφία αποφασίζει. Έτσι είχε γίνει πρόπερυσι αν θυμάστε όταν το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε πρότασι για Δημοψήφισμα για την Συνθήκη της Λισσαβώνος. Και εμείς και ο ΣΥΡΙΖΑ υπογράψαμε, ξεπεράσαμε τον αριθμό των 120 βουλευτών, έγινε συζήτησις και η Ν.Δ. απέρριψε το αίτημα.
Στην παρούσα Βουλή, για να διενεργηθή η σχετική συζήτησις στην παρούσα Βουλή, η συζήτησις έστω όχι η διενέργεια του Δημοψηφίσματος, θα έπρεπε να υπογράψουν όλοι οι βουλευτές της Ν.Δ, του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ (Το άθροισμα Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ.-ΣΥΡΙΖΑ δεν επαρκεί διότι είμαστε 119). Άρα ισχυρίζονται τα μίσθαρνα όργανα του κ. Σαμαρά, δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε την συζήτησι στην Βουλή οπότε γιατί φωνάζει ο Καρατζαφέρης;
Και εδώ ερχόμαστε στην ουσία του πολιτικού ζητήματος.
Τον Μάρτιο έχουμε την Εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Οι ελάχιστες ψήφοι για να εκλεγή είναι οι 180. Το ΚΚΕ, ως γνωστόν ποτέ δεν συμμετέχει στην διαδικασία και τώρα με το ΠΑΣΟΚ πάνω και Ασφαλιστικό κλπ αποκλείεται να συμμετάσχη. Άρα για να εξασφαλιστούν αυτές οι 180 ψήφοι απαιτούνται οι εξής συνδυασμοί. Ή ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ ή φυσικά ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΛΑ.Ο.Σ.-ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ.-ΣΥΡΙΖΑ. Αν όμως και η Ν.Δ και ο ΛΑ.Ο.Σ. πουν όχι, ακόμη και αν ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίσει τότε και πάλι δεν μαζέυονται 180 ψήφοι, διότι οι δυό τους μαζί έχουν 173. Τότε η Βουλή διαλύεται και πάει η χώρα σε Εκλογές!
Κοντολογίς, εάν μαζέψουμε πολλές χιλιάδες υπογραφών, εκατοντάδες χιλιάδες ή δυνατόν, τότε θα έχουμε ευαισθητοποιήσει τον κόσμο πάρα πολύ και φυσικά εάν πάμε σε εκλόγές με βασικό επιχείρημα την ψήφο στους μετανάστες και η Ν.Δ. έχει βγει μπροστά δυνατά εναντίον, βασίμως πιστεύω ότι μπορεί να κερδίση. Φυσικά πρέπει να το θέλη!…
Άρα εις απάντησιν του ερωτήματος, μπορούμε να το εμποδίσουμε; λέμε ΝΑΙ!
Εάν αναγκάσουμε τον κ. Σαμαρά, να αλλάξη στάσι ως προς την Εκλογή του Προέδρου Δημοκρατίας τον Μάρτιο λόγω μεταναστευτικού, ο νόμος αυτός δεν θα περάση. Στις ανησυχίες των πολλών εκλογικών αναμετρήσεων η απάντησις είναι απλή. Εάν το ΠΑΣΟΚ αποσύρει τον Νόμο και δεσμευθεί ότι δεν θα το φέρη εις ψήφισιν εντός της τετραετίας ή εάν δεχθή το Δημοψήφισμα, τότε εκλέγουμε Πρόεδρο κανονικά, αποφεύγουμε τις Εκλογές και απαντά ο ίδιος ο ελληνικός λαός στο ερώτημα. Αυτονόητο είναι ότι εάν ο λαός μας αποφασίσει ΝΑΙ, εμείς θα σεβαστούμε την απόφασί του. Αυτός είναι κυρίαρχος. Όμως πόσοι ειλικρινά πιστεύουν ότι θα ψηφίση ΝΑΙ; Κανένας! Εάν το πίστευαν θα έκαναν από μόνοι τους Δημοψήφισμα για να μας διαλύσουν, όμως φοβούνται τον ελληνικό λαό, αυτή είναι η πραγματικότητα.
Επιχειρήματα του τύπου: “πρόσφατα ψήφισε ο λαός το ΠΑΣΟΚ ή είστε ένα κόμμα του 5% και εμείς οι υπόλοιποι το 95%”, είναι αστεία. Μόνον στην Ελλάδα η ψήφος στις Εθνικές Εκλογές χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να μην διενενεργούνται δημοψηφίσματα. Όλες οι Κυβερνήσεις είναι δημοκρατικά εκλεγμένες, όμως γίνονται Δημοψηφίσματα. Το παράδειγμα δε του Δημοψηφίσματος για το Ευρωσύνταγμα στην Γαλλία ή για τους Μιναρέδες στην Ελβετία αποδεικνύουν ότι ενίοτε είναι άλλη η βούλησις του λαού για εκλογή Κυβερνήσεως και άλλη για ένα ειδικό θέμα. Ο λαός δεν δίνει λευκή επιταγή σε καμμία Κυβέρνησι. Το ορθό ερώτημα είναι, είναι αυτό το νομοσχέδιο αρκετά σοβαρό για να διενεργηθή Δημοψήφισμα; Μά, αν δεν είναι αυτό, τότε ποιό θα μπορούσε να ήταν; Δεν πρέπει να ερωτηθή το εκλογικό σώμα το οποίο εξέλεξε το ΠΑΣΟΚ, αν αποδέχεται την κατάργησί του και την αλλοίωσί του με ένα άλλο, διάφορο εκλογικό σώμα; Είναι βέβαιον ότι δεν υπάρχει καμμία σοβαρή ένστασις. Όλοι καταλαβαίνουν ότι το θέμα αυτό είναι αρκετά σοβαρό για να διενεργηθή Δημοψήφισμα.
Προσωπικά θεωρώ απολύτως βέβαιον ότι εάν το κ. Σαμαράς αξιοποιήσει την πρότασι του Καρατζαφέρη και συνδέσει την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας τον Μάρτιο είτε με την απόσυρσι του Νόμου είτε με το Δημοψήφισμα, το ΠΑΣΟΚ θα οπισθοχωρήση. Εάν το ΠΑΣΟΚ επιμείνει, θα υποστή συντριβή και το γνωρίζει. Φανταστείτε να είχε η ΝΔ. της εποχής των Ταυτοτήτων την δυνατότητα να ρίξη τον Σημίτη; Θα είχε κερδίσει με 10% διαφορά! Όμως τότε ο κ. Σημίτης, πονηρός ων, είχε φροντίσει πρώτα να επανεκλεγή ο κ. Στεφανόπουλος στην θέσι του Προέδρου της Δημοκρατίας και μετά άρχισε την ιστορία με τις ταυτότητες. Τότε ο κ. Στεφανόπουλος ξεχρέωσε τον κ. Σημίτη απορρίπτοντας τα 3.000.000 υπογραφών. Εάν είχε παραιτηθεί θα είχε μείνει στην Ιστορία. Όμως παρέμεινε “θεσμικός” και ουδείς τον θυμάται τώρα. Στην ίδια ακριβώς θέσι στην οποία βρισκόταν πολιτικά ο κ. Στεφανόπουλος βρίσκεται τώρα ο. Σαμαράς. Μάλιστα ο κ. Σαμαράς είναι σε πολύ ευκολώτερη διότι ο κ. Στεφανόπουλος έπρεπε να παραιτηθή και να πάη σπίτι του, διότι δεν μπορούσε να επανεκλεγή, ενώ ο κ. Σαμαράς στην χειρότερη γι’αυτόν περίπτωσι θα είναι και πάλι αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, ενώ στην καλλίτερη Πρωθυπουργός. Τώρα ο κ. Παπανδρέου βιάστηκε και έδωσε στον κ. Σαμαρά μία τεράστια ευκαιρία. Αυτή η ευκαιρία ή αξιοποιηθή από τον κ. Σαμαρά ή θα τον καταστρέψη πολιτικά για πάντα, αφού θα είναι εκείνος που άφησε το ΠΑΣΟΚ να ψηφίση αυτόν τον νόμο. Η τραγική ειρωνία είναι ότι ο Κωστής Στεφανόπουλος ως Πρόεδρος ήταν επιλογή Σαμαρά….το δίς εξαμαρτείν κ. Σαμαρά ουκ ανδρός Σοφού!
Στην πραγματικότητα το κλειδί για να σταματήσουμε την Κυβέρνησι το κρατούν δύο αρχηγοί, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Καρατζαφέρης. Εάν ο ΛΑ.Ο.Σ. έλεγε ότι θα ψηφίσει Παπούλια, ασχέτως του τί θα έκανε τελικώς η Ν.Δ. Πρόεδρος θα εκλεγόταν και αντιστρόφως. Ο κ. Καρατζαφέρης προσέφερε το δικό του μισό κλειδί και περιμένει τον κ. Σαμαρά. Αν επιμείνη μέχρι το τέλος να υπερψηφίση τον κ. Παπούλια λόγω θεσμικότητος (όπως ο κ. Στεφανόπουλος με τις ταυτότητες), τότε θα είναι ο αποκλειστικά ιστορικά υπεύθυνος των όσων θα επακολουθήσουν.
4. Τί θα κάνουμε εμείς;
Ήδη όλος ο κομματικός μηχανισμός του ΛΑ.Ο.Σ. συστρατεύεται για την πανελλήνια εκστρατεία συλλογής υπογραφών. Στόχος μας να μαζέψουμε όσες περισσότερες μπορούμε. Ετοιμάζουμε αφίσσες για τους δρόμους, φέϊγ βολάν, σποτ τηλεοπτικά, φόρμες συλλογής των υπογραφών. Καλούμε όλο τον κόσμο, ασχέτων κομματικών προτιμήσεων και επιλογών, να υποστηρίξουν το αίτημα περί Δημοψηφίσματος. Στόχος της συλλογής είναι η αύξησις της πολιτικής πιέσεως προς την Κυβέρνησι να κάνη πίσω ή να δεχθή το Δημοψήφισμα το οποίο πιστεύουμε ότι θα κερδίσουμε!
Στην κακοήθεια ορισμένων ότι το κάνουμε για να εισπράξουμε πολιτικό όφελος η απάντησις είναι απλή. Εάν θέλη κάποιο άλλο κόμμα να τεθή επικεφαλής αυτής την προσπάθειας, καλώς να ορίση. Μακάρι η Ν.Δ, και σας το λέει ο Γραμματεύς της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ., μακάρι να σπεύση εκείνη να οργανώση την εκστρατεία. Είναι βέβαιον ότι θα τα καταφέρη πολύ καλλίτερα από εμάς. Είναι μεγαλύτερο κόμμα και πολύ καλλίτερα οργανωμένο. Θα μπορέση να μαζέψη πολύ περισσότερες υπογραφές, άρα μακάρι. Εδώ δεν χωρούν κομματικές αντιπαραθέσεις. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θέλει. Ο κ. Σαμαράς αρνήθηκε και να σχολιάση καν την πρότασι του ΛΑ.Ο.Σ. προχθές, από τα συμφραζόμενά του δε συμπεραίνω ότι αυτό που σκοπεύει να κάνη είναι να καταψηφίση το σχετικό νομοσχέδιο στην Βουλή και τέλος. Δηλαδή να αντιμετωπίση αυτό το νομοσχέδιο, όπως ένα οποιοδήποτε άλλο. Υπενθυμίζω ότι όλα σχεδόν τα Κυβερνητικά Νομοσχέδια τα καταψηφίζει η εκάστοτε Αξιωματική Αντιπολίτευσις. Φυσικά επειδή το σχετικό νομοσχέδιο θα υπερψηφισθή από το ΠΑΣΟΚ θα περάση ούτως ή άλλως, ενδεχομένως και με τις ψήφους του ΣΥΡΙΖΑ. Οπότε η καταψήφισις του από την Ν.Δ. θα είναι καθαρά προσχηματική, για να μπορούν έμμισθοι υπάλληλοι του κ. Σαμαρά (βλ Δημητράκης), να μας λένε: “εμένα με καλύπτουν οι θέσεις του κ. Σαμαρά για το μεταναστευτικό…”. Δηλαδή θα καταψηφίση προσχηματικά για να το παίζη “πατριώτης”, αλλά χωρίς μεγάλη έντασι, για να μπορή τον Οκτώβριο να έχη και Αλβανούς υποψηφίους στα Δημοτικά του ψηφοδέλτια κλπ….μήν ξεχνάμε ότι θα ψηφίζουν 500.000 τουλάχιστον.
Όπως καταλαβαίνετε όλοι, μία τέτοια στάσι του κ. Σαμαρά θα είναι εξοργιστική, διότι αν και 400.000 κόσμος έτρεξε και έμεινε στην ουρά για να τον ψηφίση, αυτός θα τον έχη αφήσει ανεκπροσώπητο. Εκτός και αν κάποιος νομίζει, ότι έστω και ένας από αυτές τις 400.000 ψήφισαν Σαμαρά, θέλοντας να επιτρέψη να περάση ο νόμος για την ψήφο στους Μετανάστες…(εκτός του Δημητράκη που τον καλύπτουν οι θέσεις Σαμαρά βέβαια…) Ή εάν κάποιος θεωρή φερ’ ειπείν ότι η επανεκλογή του κ. Παπούλια είναι πιο σημαντικό γεγονός από το ότι θα ψηφίζουν 1.000.000 αλλοδαποί στην Ελλάδα…
Όπως λέει και ο ποιητής Καβάφης, κάποτε έρχεται η ώρα για όλους μας, να πη το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ. Η ώρα αυτή για όλους εμάς έφθασε. Και για τους πολίτες, που πρέπει να τρέξουν πολύ για την συλλογή υπογραφών, για τις πορείες κλπ Και για τους Βουλευτές, για το τί θα ψηφίσουν και στο παρόν Νομοσχέδιο και στην Εκλογή Προέδρου και Φυσικά για τους Πολιτικούς μας Αρχηγούς.
Περιττό να σημειώσω, ότι εάν ο κ. Σαμαράς αποφάσιζε να μπη μπροστά και να εμποδίση αυτόν τον νόμο με κάθε διαθέσιμο μέσο, ακόμη και με την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, τότε θα μεταβαλόταν σε αληθινό ηγέτη και τότε θα πίεζε πράγματι το ΛΑ.Ο.Σ. Άρα θα είχε όφελος και από εκείνη την πλευρά. Εγώ διακινδυνεύω λοιπόν την βουλευτική μου καρέκλα, για να εμποδίσουμε αυτόν τον νόμο. Ας προκαλέση Εκλογές και ας μας πάρη και τις ψήφους. Βεβαίως εάν το κάνη, θα τον μισήσουν τα ΜΜΕ (που ρατσιστή θα τον ανεβάζουν και ακραίο θα τον κατεβάζουν). Έρχεται όμως η ώρα για να αποφασίσης κ. Σαμαρά με ποιους θες να είσαι, με τους Καμπουράκη-Οικονομέα ή με τους Έλληνες; Για να δούμε;…
Καλά Χριστούγεννα!
Υ.Γ.
 Οφείλω να πω ότι κάθε ανεξάρτητη προσπάθεια συλλογής υπογραφών είναι ευπρόσδεκτη, στο τέλος όμως για να κατατεθούν στην Βουλή χρειάζεται ούτως ή άλλως ένα κόμμα, για να τις υποστηρίξη. Εάν μέχρι τέλους το μόνο κόμμα που θα συλλέγη υπογραφές είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. τότε δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να μας τις φέρουν για να τις συνυπολογίσουμε. Ειδάλλως δεν θα μπορούν να προσμετρηθούν με τις δικές μας και θα παραμείνουν ασχολίαστες μέσα σε κάποιο ντουλάπι της Βουλής. Οφείλουμε όλοι να καταλάβουμε ότι το πολίτευμά μας είναι Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το σύστημα αυτό λειτουργεί μέσω κομμάτων. Ό,τι συμβαίνει εκτός αυτών, είναι πολιτειακά ως μή γενόμενον! Ας αφήσουν λοιπόν κάποιοι τις μεμψιμοιρίες για τον ΛΑ.Ο.Σ. και ας κατανοήσουν ότι είναι μεγάλη η ευλογία που μας προσέφεραν οι 386.000 πολίτες που ψήφισαν ΛΑ.Ο.Σ. στις περασμένες εκλογές. Χάριν σε αυτούς υπάρχουμε εμείς τώρα μέσα στην Βουλή και υπάρχει η δυνατότητα να αγωνιστούμε έστω. Ειδάλλως μέσα στην Βουλή των Ελλήνων, το πάνδημο περί Δημοψηφίσματος αίτημα, δεν θα είχε ακουστεί καν. Περιττό να πω ότι όσοι υπογράψουν σε αυτό το αίτημα περί Δημοψηφίσματος, ούτε μέλη του ΛΑ.Ο.Σ εγγραφόνται, ούτε ψηφοφόροι του δηλώνουν. Το ερώτημα απευθύνεται σε όλους τους έλληνες, αλλά λόγω συστήματος αναγκαστικά ένα κόμμα πρέπει να το εκπροσωπήση Κοινοβουλευτικά ή πολλά περισσότερα του ενός βέβαια, εάν το επιθυμούν…
Από http://www.adonisgeorgiadis.gr/wordpress/?p=53

Μουσαβί: "Δε φοβάμαι να πεθάνω για το λαό"


ΑΘΗΝΑ 01/01/2010

Διαφημίσεις Google

Σπίτια στην Αθήνα
Βρες ότι αναζητάς. 100% δωρεάν
πρόσβαση σε χιλιάδες φωτοαγγελίες!
www.AggelioPolis.gr
«Δεν φοβάμαι να πεθάνω για το λαό» είπε ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Μιρχοσείν Μουσαβί, σύμφωνα με δημοσίευση στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματός του. Ο Μουσαβί – του οποίου ο ανιψιός πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα σε διαδήλωση – δήλωσε ότι αν η κυβέρνηση του προέδρου Αχμαντινετζάντ δεν αναγνωρίσει ότι η χώρα βρίσκεται σε κρίση, τα προβλήματα και οι αντιδράσεις θα συνεχίζουν.

Η δημοσίευση στην ιστοσελίδα Kaleme.org, ήταν η πρώτη αντίδραση Μουσαβί, από τις διαδηλώσεις, που στοίχισαν τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους, μεταξύ τους και του ανιψιού του, και μετά. Οι πληροφορίες για την τύχη του – όπως και αυτή έτερου ηγέτη της αντιπολίτευσης Μεχντί Καρουμπί – ήταν αντιφατικές, καθώς οι αρχές υποστήριζαν ότι τους είχαν απομακρύνει από την Τεχεράνη «για τη δική τους ασφάλεια».
Στη δήλωσή του ο Μουσαβί ζητά η κυβέρνηση, το κοινοβούλιο και η δικαστική εξουσία, να αποδεχτούν την ευθύνη τους για την κατάσταση. Ζητά έναν «καθαρό» εκλογικό νόμο ώστε να προκύπτουν αξιόπιστα εκλογικά αποτελέσματα, να απελευθερωθούν οι πολιτικοί κρατούμενοι, να αναγνωριστεί η ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα στη δημόσια συγκέντρωση.
«Το λέω ανοιχτά, ότι μέχρι να αναγνωρίσουν ότι υπάρχει σοβαρή κρίση στη χώρα, δεν υπάρχει πιθανότητα για επίλυση των προβλημάτων» δήλωσε. Πρόσθεσε ότι η σύλληψή ή ακόμη και η δολοφονία του, «δεν θα εκτονώσουν την κατάσταση».Χωρίς να αναφέρει τον ανιψιό του, δήλωσε : «Δεν φοβάμαι να πεθάνω για τα αιτήματα του λαού».
Ο ανιψιός του Μουσαβί, Σεγιέντ Αλί Μουσαβί, ήταν ένας εκ των οκτώ που σκοτώθηκαν στις πρόσφατες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, στις 27 Δεκεμβρίου.Σκοτώθηκε, με πυροβολισμό από πίσω, ενώ το πτώμα του «κρατείται» για ιατροδικαστικούς λόγους.

Απολαύστε την αυτοκριτική προσέγγιση ενός δημοσιογράφου για τους «λειτουργούς» της σύγχρονης δημοσιογραφίας…






Έγκριτοι δημοσιογράφοι, μεγάλων ΜΜΕ της χώρας, ανέλαβαν το πιο ύπουλο μέρος της προπαγάνδας, αφού η πλύση εγκεφάλου του ελληνικού λαού δεν επέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η προσπάθεια ενοχοποίησης των ελλήνων πολιτών, με τη μέθοδο ευαισθητοποίησης τους μέσω δακρύβρεχτων ιστοριών, εντείνεται καθημερινά και σαν σκοπό έχει την αποδοχή της ύπαρξης των λαθρομεταναστών. 
Έτσι, η Αϊσέ, που υποφέρει φορώντας την μπούργκα και δεν της δίνει βοήθεια η Ελληνική Εκκλησία, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της εντεταλμένης υπηρεσίας που ανέλαβαν οι μεγαλοκονδυλοφόροι στην προσπάθειά τους να αποδεχτούμε όχι μόνο την ύπαρξη των λαθραία εισαχθέντων στην χώρα μας, αλλά θέλοντας να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα, θα πρέπει μας αναγκάσουν να αποδεχτούμε και το γεγονός πως εμείς –οι έλληνες πολίτες- είμαστε υπεύθυνοι για την δυστυχία τους…!
Το περιγραφόμενο γεγονός (εάν υφίσταται ως πραγματικότητα και δεν είναι αποκύημα της ευαισθητοποιημένης φαντασίας του ανθρωπιστή δημοσιογράφου), βρίθει λογικών κενών, αλλά και αποριών… αλλά χρησιμοποιώντας τον παράγοντα της ευαισθησίας και την ροπή του ελληνικού λαού να τάσσεται υπέρ των αδυνάτων, επιχειρεί να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να υποβάλει τον αναγνώστη του στην λογική του συντάκτη, του –κατά τα λοιπά- πολύ επιτυχημένου κειμένου.
Η Αϊσέ, ήρθε στη χώρα μας φορώντας την μπούργκα και αναζήτησε βοήθεια στην Εκκλησία. Και γιατί η μουσουλμάνα Αϊσέ πήγε στην δική μας εκκλησία και δεν έτρεξε να δεχθεί την συμπόνοια και την ελεημοσύνη των ομόθρησκών της; Η οργάνωση των μουσουλμάνων δεν υφίσταται προς τον ομόθρησκό τους, αλλά υπάρχει μόνο όταν διαδίδονται φήμες για κάποιο σχισμένο Κοράνι; Γιατί η Αϊσέ επέλεξε να αναζητήσει βοήθεια στους αλλόθρησκούς της; Αναπάντητο το ερώτημα από τον δημοσιογράφο-συντάκτη της συγκεκριμένης «ιστορίας», που πολύ φοβάμαι πως διακατέχεται από την βεβαιότητα (ή την αίσθηση) πως απευθύνεται σε χαχόλους, ηλίθιους και μη λειτουργούντες φυσιολογικά εγκεφάλους… Γιατί Αϊσέ, η καταπιεζόμενη από την κοινωνία της πατρίδας της και εξαναγκαζόμενη –από τον σύζυγό της και το εν γένει μουσουλμανικό περιβάλλον- να φοράει την μπούργκα, δεν ζήτησε από τον σύζυγό της να βγει προς αναζήτηση της, απαραίτητης για την οικογένειά της, τροφής; Μήπως επειδή ο άντρας στην κοινωνία του ισλάμ είναι αφέντης που πρέπει να του παρέχονται οι υπηρεσίες;
Στην καταπιεζόμενη (και από την Ορθόδοξη Εκκλησία, κατά τον συγγραφέα) Αϊσέ, προσέτρεξαν και οι «Γιατροί του Κόσμου», «είδαν» και επιβεβαίωσαν το δίκαιό της Αϊσέ…! Στο τέλος, ένας ιερέας έτρεξε και έσωσε την «τιμή» της Εκκλησίας..!!! Ο δημοσιογράφος-συγγραφέας της ιστοριούλας, αποδίδει στο σύνολο της εκκλησίας το απαράδεκτο της μη βοήθειας της Αϊσέ και το κάνει γνωρίζοντας πως παραβιάζει την λογική. Κι αυτό, γιατί, σύμφωνα με τη «νουβέλα», ιερέας δεν έδωσε βοήθεια και πάλι άλλος ιερέας βοήθησε την Αϊσέ με την μπούργκα… Στόχος του συντάκτη είναι σαφώς ο αναγνώστης και η ανατροπή της ψυχολογίας του απέναντι στην Εκκλησία, αλλά σαφέστατα και η στροφή των συναισθημάτων υπέρ της κάθε λαθραία εισαχθείσας στην χώρα μας Αϊσέ!
Προφανώς, ο δημοσιογράφος ή έχει υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες της πένας του ή έχει υποτιμήσει τον αναγνώστη των ιστοριών του…
Στα επιχειρήματα του συντάκτη-συγγραφέα της «ιστορίας των δακρύων» συμπεριλαμβάνονται και οι ιερείς που συνόδευαν τα καραβάνια αλληλεγγύης (βέβαια, αποφεύγει τεχνηέντως ο κατά τα λοιπά αξιόλογος δημοσιογράφος να αναφερθεί στις αναφορές της εκμετάλλευσης της παρεχόμενης βοήθειας και της παρέμβασης μαυραγοριτών, που πλούτιζαν πουλώντας αυτά που οι Έλληνες χριστιανοί πολίτες έστελναν στους ομόθρησκούς τους της Σερβίας…).
Αν και ο συγγραφέας του κειμένου χρησιμοποιεί λόγια του Αποστόλου Παύλου (προσπαθεί να μας πείσει για την πίστη του;), επιτίθεται απροκάλυπτα ελληνική ορθόδοξη εκκλησία, «ξεχνώντας» να επιτεθεί στην κοινωνία των μουσουλμάνων πολιτών που δραστηριοποιείται εντόνως στη χώρα μας. Και η επιλεκτική του αυτή επίθεση, προδίδει τις προθέσεις του, αλλά δεν πειράζει… Ανθρώπινα πάθη είναι αυτά… Αλλά, πριν συνεχίσω, αναρωτιέμαι: η Αϊσέ ήξερε που να βρει τον δημοσιογράφο, αλλά δεν ήξερε που να βρει κάποιον ανθρωπιστή μουσουλμάνο; Και γιατί η Αϊσέ πήγε να βρει τον δημοσιογράφο, αφού τελικά ένας ιερέας της ορθόδοξης εκκλησίας την βοήθησε και την έβγαλε από το μαρτύριό της; Μήπως για να ευχαριστήσει με αυτόν τον τρόπο τον ευεργέτη της; Ή μήπως επειδή «κάποιος» είπε στον σύζυγό της (η ίδια ως μουσουλμάνα απαγορεύεται να μιλάει με άλλους ανθρώπους και απαγορεύεται να κυκλοφορεί χωρίς τον σύζυγο ή με κάποιον ενήλικο άνδρα της οικογένειας του συζύγου της) πως μπορεί να βγάλει λεφτά αν πει την «ιστορία» σε κάποιον δημοσιογράφο; Μήπως (αναρωτιέμαι εύλογα, νομίζω) ο πρώτος εκμεταλλευτής της δυστυχίας του, είναι ο ίδιος που δυστυχεί και… έπονται οι επόμενοι;
Απορία ψάλτου, βηγξ… και πάμε παρακάτω…
Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο, αγαπητέ δημοσιογράφε-συγγραφέα της πρωτοχρονιάτικης νουβέλας… Όσο και αν θέλεις να παρουσιάσεις σαν «δράκους» όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες, εγώ έχω να σου πω μία άλλη ιστορία, που έχει «δράκο» και αυτός είναι η ελληνική κυβέρνηση, που συνεχώς ξεχνά τις ευθύνες της απέναντι στον/στους έλληνες πολίτες.
Τον λένε Βασίλη, 45 χρονών, γιορτάζει σήμερα, αλλά στο οικογενειακό τραπέζι δεν έχει τίποτε ιδιαίτερο. Πατάτες βρασμένες, αυγά και ένα κομμάτι κρέας για να μοιραστεί στα τρία του παιδιά και αν περισσέψει κάτι γι αυτόν και τη σύζυγό του…
Ο Βασίλης (που κάτω από αυτές τις συνθήκες διστάζω να του ευχηθώ «Χρόνια Πολλά») αφού απολύθηκε από την εργασία του, λόγω περικοπών της επιχείρησης από το φόβο της οικονομικής κρίσης, έτρεξε και βρήκε δουλειά με 600 ευρώ, αλλά χωρίς ένσημα... Μόνο που αυτά δεν αρκούν… Οι υποχρεώσεις της οικογένειας είναι πολύ μεγαλύτερες, αλλά ο Βασίλης με την οικογένειά του είναι υποχρεωμένος να προσπαθήσει να αντιπαρέλθει της σκληρής πραγματικότητας. Η υπερηφάνεια του δεν μπόρεσε να τον σταματήσει από το να δεχτεί την βοήθεια της Εκκλησίας, γνωστών, φίλων και γειτόνων. Με σκυμμένο το κεφάλι, μετρά τα «κουκιά» που λέγονται μηνιάτικο» και δεν του «βγαίνουν»… Ο Βασίλης, θύμα του συστήματος και των παιχνιδιών των «ευέλικτων» απατεώνων, των λαμογιών και άλλων φαιδρών στοιχείων της παγκόσμιας και εγχώριας οικονομίας, δεν έτρεξε να βρει έναν δημοσιογράφο να του πει τον πόνο του (και πιθανώς να εισπράξει ένα βοήθημα). Ο Βασίλης, χωρίς σπίτι δικό του, με 5 ενοίκια απλήρωτα κοιτάζει τα παιδιά του στα μάτια και προσπαθεί να κρύψει τα δακρυά του. Η μέριμνα της πολιτείας είναι ανύπαρκτη. Ο Βασίλης είναι ένα ακόμη θύμα της παροιμίας «όταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια…». Μόνο που το δικαίωμα στη ζωή, του ίδιου και της οικογένειάς του, δεν συνάδει με τους σχεδιασμούς των νέο-εποχιτών. Ο Βασίλης κυνηγήθηκε μέσα στην ίδια του την πατρίδα και παρέμεινε σε αυτήν. Δεν έχει χιλιάδες ευρώ για να ξεφύγει σε μία άλλη χώρα και να ζητήσει να του φερθούν ανθρώπινα. Για τον Βασίλη δεν υπάρχει αύριο, παρά μόνο το σήμερα… αλλά δεν μπορούν να νοιαστούν γι αυτόν οι «Γιατροί του Κόσμου», επειδή έχουν άλλες υποχρεώσεις στον… υπόλοιπο κόσμο, όχι εδώ, ή τουλάχιστον όχι για τους έλληνες πολίτες… Ο Βασίλης, σκύβει πάνω από το πιάτο της σούπας και το δάκρυ του πέφτει μέσα σε αυτήν, αλλά όλοι οι καλοί δημοσιογράφοι θέλουν επίμονα να αγνοούν το δράμα του, επειδή αν ασχοληθούν μαζί του, θα πρέπει να καταδικάσουν την κυβέρνηση που βάζει ολοσέλιδες διαφημίσεις στις εφημερίδες που εργάζονται ή που βάζει πολλές διαφημίσεις στις τηλεοράσεις που τους πληρώνουν…
Το νόμισμα, αγαπητέ συγγραφέα-δημοσιογράφε, έχει δύο όψεις. Μερικές φορές τα νομίσματα είναι κάλπικα, ψευδεπίγραφα, χωρίς πραγματική αξία… Ο ανθρώπινος πόνος που τόσο σε συγκλόνισε στο πρόσωπο της Αϊσέ, ίσως να σε βρίσκει αδιάφορο για την οικογένεια του Βασίλη… Κατανοητό… Όμως η αλήθεια δεν βρίσκεται πίσω από την μπούργκα, αλλά στο πρόσωπο του Βασίλη… ενός οικογενειάρχη που υποφέρει σιωπηλά και υπερήφανα, ενός συμπατριώτη μας που πληρώνει τις «κομπίνες» των μεγαλοεργολάβων και των νταβατζήδων της χώρας... Βλέπεις, αγαπητέ μου, στον Βασίλη το κράτος δεν δώρισε σπίτι, ούτε του δώρισε σύνταξη, ούτε θα του δώσει ικανοποιητική περίθαλψη εάν κάποτε την χρειαστεί (και δεν αναφέρομαι σε πιθανή σουΐτα στον Ευαγγελισμό)…
Δύο ιστορίες που έρχονται απέναντι η μία στην άλλη, αν και περιέχουν το ίδιο ανθρώπινο δράμα… Και ξέρεις, γιατί, αγαπητέ συγγραφέα-δημοσιογράφε αυτές οι ιστορίες είναι απέναντι η μία από την άλλη; Επειδή εσύ και κάποιοι ομοϊδεάτες σου, προπαγανδιστές της πλάκας, προοδευτικοί με επιλεκτικό ανθρωπισμό στις καρδιές τους, ξεχνάτε επί μονίμου βάσεως τον κάθε Βασίλη, τον κάθε έλληνα και τα δικαιώματά του που τα ισοπεδώνει η αυθαιρεσία της εξουσίας και των εργοδοτών σας…
Καλή χρονιά να έχουμε, και ελπίζω πως σύντομα η Αϊσέ θα γυρίσει στο σπίτι της και στην πατρίδα της (γιατί εκεί είναι η καρδιά της, ό,τι και αν ισχυρίζεστε όλοι εσείς οι αποδομητές της πραγματικότητας) και ο Βασίλης σύντομα να βρει το χαμόγελο και την ελπίδα που του έκλεψαν τα «λαμόγια» που κανείς δεν τολμά να αναφερθεί στα ονόματά τους…
Κωνσταντίνος
Υ.Γ.: Με βάση το νόμο περί ελληνοποίησης των λαθρομεταναστών, με τη γέννηση του αγέννητου παιδιού της Αϊσέ, αυτομάτως τα δύο παιδιά της, η ίδια και ο άντρας της (συνολικά 5 άνθρωποι) ελληνοποιούνται; αν ναι, συνειδητοποιούμε τα πραγματικά νούμερα της ελληνοποίησης των λαθρομεταναστών; Αν όχι, πότε και πως θαελληνοποιούνται, με ποιο καθεστώς θα παραμένουν και αν απευλαύνονται, πως θα γίνει όταν ένα μέλος της οικογένειας δικαιούται ως έλληνας να παραμείνει στη χώρα; Θα μένει το βρέφος και θα φεύγουν οι υπόλοιποι;
Επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι ίσως και να «προσβληθούν» από το παραπάνω κείμενο, θα παραθέσω ένα άρθρο ενός σκωτσέζου δημοσιογράφου, ο οποίος μιλάει για το… «συνάφι» του… Απολαύστε την αυτοκριτική προσέγγιση ενός δημοσιογράφου για τους «λειτουργούς» της σύγχρονης δημοσιογραφίας…
«Δημοσιογράφοι, οι Διανοούμενες πόρνες
Δεν υπάρχει κάτι, μέχρι τη σημερινή μέρα στον κόσμο, που να χρίζει τον τίτλο "ανεξάρτητος Τύπος". Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Δεν υπάρχει ούτε ένας από εσάς που να τολμάει να γράψει την ειλικρινή του γνώμη, και αν το κάνετε ξέρετε εκ των προτέρων ότι δεν θα τυπωθεί ποτέ.
Πληρώνομαι εβδομαδιαία για να κρατάω τις έντιμες απόψεις μου έξω από την εφημερίδα με την οποία συνδέομαι. Άλλοι από εσάς λαμβάνετε παρόμοιους μισθούς για παρόμοια θέματα και όποιος από εσάς φανεί τόσο ανόητος ώστε να γράψει ειλικρινείς απόψεις, θα βρεθεί στο δρόμο να ψάχνει για άλλη δουλειά. Αν επέτρεπα στις ειλικρινείς απόψεις μου να εμφανιστούν στην εφημερίδα μου, πριν περάσουν είκοσι τέσσερις ώρες, θα έχανα τη δουλειά μου.
Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται κατάφορα, να διαστρεβλώνει, να διαβάλει, να κολακεύει το θεό του χρήματος και να πουλάει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του για το καθημερινό του ψωμί. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω και δεν μπορώ να καταλάβω τι ανοησία είναι αυτή η πρόποση στον "ανεξάρτητο Τύπο".
Είμαστε υποτελείς και εργαλεία των πλουσίων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε μαριονέτες, εκείνοι τραβάνε τα κορδόνια κι εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι δυνατότητες και οι ζωές μας είναι όλα ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων.
Είμαστε διανοούμενες πόρνες».

Τάδε έφη ο Σκοτσέζος δημοσιογράφος John Swinton, (1829 - 1901) ο οποίος διατέλεσε αρθρογράφος και υπεύθυνος προσωπικού στην εφημερίδα New York Times για μια δεκαετία περίπου.



http://kostasxan.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

Ερώτηση βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. για την δίωξη Μπολάνου



Ο Αλβανός εισαγγελέας της Αυλώνας άσκησε δίωξη για «κατάχρηση εξουσίας» κατά του Έλληνα Δημάρχου της Χιμάρας Βασιλείου Μπολάνου. Οι προβλεπόμενες ποινές με βάση το αλβανικό δίκαιο προβλέπουν πολυετή φυλάκιση και υψηλό χρηματικό πρόστιμο.Ερώτηση
Προς τον αξιότιμο Υπουργό Εξωτερικών
Θέμα: Το αλβανικό κράτος εναντίον του Δημάρχου Χειμάρρας

Ο Αλβανός εισαγγελέας της Αυλώνας άσκησε δίωξη για «κατάχρηση εξουσίας» κατά του Έλληνα Δημάρχου της Χιμάρας Βασιλείου Μπολάνου. Οι προβλεπόμενες ποινές με βάση το αλβανικό δίκαιο προβλέπουν πολυετή φυλάκιση και υψηλό χρηματικό πρόστιμο. Ο Δήμαρχος της Χιμάρας αντιστέκεται με όλες του τις δυνάμεις για την προστασία της γης και της περιουσίας των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, αλλά και για την γενικότερη εθνική, θρησκευτική και πολιτισμική προστασία των Βορειοηπειρωτών.
Είναι σαφές πως πρόκειται για μια ξεκάθαρα πολιτική δίωξη με κατασκευασμένες κατηγορίες, η οποία έρχεται να προστεθεί σε άλλες παρόμοιες διώξεις εναντίον των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών τόσο από το αλβανικό κράτος όσο και από αλβανικούς παρακρατικούς μηχανισμούς οι οποίοι από κοινού τρομοκρατούν την ελληνική εθνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου.

Συνεπώς ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός,

Α)Πως προτίθεστε να συμπαρασταθείτε στον Δήμαρχο Χιμάρας, και να τον προστατέψετε από τις διώξεις και την τρομοκρατία που δέχεται από τους Αλβανούς;
Β) Σκοπεύετε να ασκήσετε πιέσεις στην αλβανική κυβέρνηση έτσι ώστε ο χώρος όπου κατοικεί η ελληνική εθνική μειονότητα στην Βόρειο Ήπειρο να αποκτήσει θεσμικά ένα σημαντικό βαθμό αυτοδιοίκησης έτσι ώστε να θωρακιστεί απέναντι στις αλβανικές μεθοδεύσεις;

Αθήνα 14.12.09
Οι ερωτώντες Βουλευτές
Αθανάσιος Πλεύρης, Βουλευτής Α’ Αθηνών
Σπυρίδων-Άδωνις Γεωργιάδης, Βουλευτής Β’ Αθηνών

Έκθεση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Αλβανία .
70 μη κυβερνητικές οργανώσεις της Αλβανίας εξέδωσαν από κοινού μια έκθεση για το σεβασμό αυτών των δικαιωμάτων. Τα προβλήματα που σημειώνονται στην έκθεση αφορούν την διαφθορά στην πολιτική και την δικαιοσύνη, τα δικαιώματα των κρατουμένων, των ασθενών, των ΑΜΕΑ κτλ. Στην έκθεση σημειώνεται επίσης - χωρίς ωστόσο να δίνεται μεγάλη έμφαση - η ανάγκη επικύρωσης του Ευρωπαϊκού Χάρτη Περιφερειακών ή Μειονοτικών Γλωσσών για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων της χώρας.

Στην κατάρτιση της έκθεσης συμμετείχαν ο "Συνήγορος του πολίτη", η Κεντρική Επιτροπή των Εκλογών" το παράρτημα του "Παρατηρητηρίου των συμφωνιών του Ελσίνκι" και άλλες οργανώσεις.Αντιθέτως προς το αλβανικό σύνταγμα, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνεχίζει να παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα για την αλβανική κοινωνία.


Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/01/blog-post_3352.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Infognomonpolitics+%28infognomonpolitics%29#ixzz0bRZpfBMP

Ο ψευτομουφτής της Ξάνθης σε ...νέα επεισόδια του γνωστού σήριαλ!


Με τον γνωστό ερίτιμο κύριο Αχμέτ Μέτε, που παριστάνει τον μουφτή Ξάνθης (και δίνει εδώ και πολύ καιρό νέες και συναρπαστικά απρόσμενες διαστάσεις στη σημειολογία του όρου «πράκτορας») η ιστοσελίδα μας (www.proxeneio-stop.org) έχει βεβαίως ασχοληθεί πολλές φορές. Ο λεγάμενος λοιπόν έσπευσε προχτές (ως πρόεδρος της «Συμβουλευτικής Επιτροπής Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης») να αποδείξει –για μια ακόμη φορά– την ταυτότητα τόσο του ίδιου, όσο και των …εργοδοτών του, εκδίδοντας …ασθμαίνουσα ανακοίνωση, με αφορμή τις πρόσφατες γνωστές δηλώσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη στο CBS. Η τακτική είναι βεβαίως γνωστή και αποτελεσματική: τίποτα δεν αφήνουμε να πέσει κάτω και βγάζουμε μέχρι και από τη μύγα ξύγκι!
Έτσι, βρήκε την ευκαιρία να μας πει ότι «εντάξει, φτάνει με τις δηλώσεις Βαρθολομαίου (που τον ονοματίζει «θρησκευτικό ηγέτη της Ορθόδοξης Ρωμαίικης Μειονότητας της Ιστανμπούλ»), να ασχοληθούμε τώρα λίγο και με την …καταπιεσμένη τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης»! Επικαλείται μάλιστα (κατά τρόπο που στερεί πλέον κάθε σημασία από τη λέξη «θράσος») και τα κείμενα εκείνων των διεθνών συνθηκών που η …Μητέρα Πατρίδα του χρησιμοποιεί εδώ και δεκαετίες ως πάμφθηνο χαρτί τουαλέτας! Άνευ άλλων σχολίων, απολαύστε απλώς στη συνέχεια το τελευταίο του παραλήρημα:

28-12–2009 Προς την κοινή γνώμη.

Παρακολουθούμε από κοντά τις δηλώσεις του θρησκευτικού ηγέτη της Ορθόδοξης Ρωμαίικης Μειονότητας της Ιστανμπούλ κ. κ. Βαρθολομαίου που έκανε στην Αμερικανική τηλεόραση CBS οι οποίες έρχονται συχνά στην επικαιρότητα τόσο στον τύπο όσο και στα τηλεοπτικά κανάλια.
Πιστεύουμε πως, στις συζητήσεις των μειονοτικών δικαιωμάτων δεν θα πρέπει να παραβλέπεται και η αναφορά για την καταπάτηση των δικαιωμάτων της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Όπως είναι γνωστό, η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης εδώ και χρόνια αγωνίζεται για την εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης των Αθηνών, της Συνθήκης της Λωζάννης, των Διμερών Συμφωνιών και Πρωτοκόλλων, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ).
Συνεπώς, η μεγαλύτερη επιθυμία της Μουσουλμανικής-Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης είναι η παραχώρηση των δικαιωμάτων της.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ


Υπενθυμίζουμε βέβαια (για μια ακόμη φορά) ότι ο συγκεκριμένος εντιμότατος κύριος (αυτοφερόμενος επισήμως και ως «μουφτής Ισκέτσε» – ναι, τολμά εντός ελληνικού εδάφους να αποκαλεί την Ξάνθη με την τουρκική της ονομασία!) έχει τόσο βεβαρυμένο μητρώο, που οποιοδήποτε στοιχειωδώς ευνομούμενο και (ακόμη πιο) στοιχειωδώς σεβόμενο τον εαυτό του κράτος θα τον είχε απελάσει μετά πολλαπλών βαΐων και κλάδων στην …πατρίδα του εδώ και χρόνια!
Τί να πεις όμως για το γελοίο κρατικό μόρφωμα στο οποίο ζούμε και του οποίου εξάλλου οι τοπικοί δημαρχο-νομαρχαίοι και λοιποί ψηφοτσομπάνηδες εκπρόσωποι συνηθίζουν να τον «νομιμοποιούν» αενάως δια του συναγελασμού τους μαζί του σε ημερίδες, πανηγύρια και λοιπές …δημοκρατικές εκδηλώσεις πολυπολιτισμικότητας; Ν.Δ.

Πηγή: www.proxeneio-stop.org



Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/12/blog-post_7530.html#ixzz0bRZAFSaw

Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010

Βιασμός του Συντάγματος η άρνηση δημοψηφίσματος.....ΠΑΝΕΘΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ . ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ !!

ΠΑΝΕΘΝΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ . ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ !!

 "Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ενεργήσω κι ό,τι θέλουν ας μου κάμουν" - ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ.....

Βιασμός του Συντάγματος η άρνηση δημοψηφίσματος
http://kostasxan.blogspot.com/2009/12/blog-post_9996.html


Επικίνδυνη η κυβέρνηση για την δημοκρατία

Δημοψήφισμα κατά το Σύνταγμα (άρθρο 44 παρ. 2) μπορεί να διεξαχθεί είτε για κρίσιμα εθνικά ζητήματα είτε για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα*.
Μία μεγάλη αλήθεια, που βρίσκεται κρυμμένη μέσα στο νόμο περί δημοψηφίσματος.
Δεν είμαστε Ελβετία, όπου μερικές χιλιάδες υπογραφές πολιτών μπορούν να εξαναγκάσουν το κράτος στην διενέργεια δημοψηφίσματος. Βέβαια, δεν είμαστε και Ουγκάντα, όπου είναι πολύ δύσκολο να μπορέσει κάποιος πολίτης να βρει το δίκιο του λόγω ελλείψεως σχετικής νομοθεσίας. Βρισκόμαστε στην Ελλάδα, όπου όλα είναι δυνατά και είναι δυνατόν να χάσουμε το δίκιο μας που το υποστηρίζει ο νόμος, επειδή κάποιος ή κάποιοι ερμηνεύουν –πολλές φορές βιάζοντας κάθε λογική- το νόμο κατά το δοκούν (δεν θέλω να πιστεύω ότι υπάρχει η περίπτωση να τον ερμηνεύουν και κατά το λαβείν…). Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

http://aegaio.blogspot.com/2010/01/blog-post_01.html
Βιασμός του Συντάγματος

Αναρτήθηκε από ARGYRIS SIDERIS στις 1.1.10 


http://skeftomasteellhnika.blogspot.com/2010/01/blog-post_8074.html

Το αθηναϊκό τρίγωνο της αμαρτίας

Ενα οδοιπορικό στους δρόμους της Αθήνας όπου ανθούν το λαθρεμπόριο, τα ναρκωτικά, η πορνεία και τα κυκλώματα του εγκλήματος
Το αθηναϊκό τρίγωνο της αμαρτίας
Από την Πειραιώς στο Μεταξουργείο και από την Ομόνοια στην Κολιάτσου
ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ | Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009


ΠΙΑΤΣΕΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ, στέκια ναρκομανών, πάρκα αστέγων, ερωτικά «στούντιο» με «καθαρές κοπέλες» και μαζί τους μια βρώμικη και αφιλόξενη πόλη. Είναι η άλλη Αθήνα: η Αθήνα του περιθωρίου, των απόκληρων, αυτών που ζουν λάθρα, έξω από τον «δικό μας» κόσμο. Είναι αναρίθμητοι, πληθαίνουν και δημιουργούν «αγορές», από τις οποίες καταναλώνουμε δίχως δεύτερη σκέψη. Γυναίκες θύματα του τράφικινγκ,
πρεζάκια που τα έχουν χάσει όλα, μετανάστες που κινούνται στο οικονομικό περιθώριο, ανέστιοι, δίχως- στην κυριολεξία- ένα δωμάτιο για να ζήσουν, φοιτήτριες που εκδίδονται για 50-60 ευρώ στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και κορίτσια «ημιπολυτελείας» που βάζουν τον εαυτό τους στο χρηματιστήριο του σεξ- από τα καθαρά «στούντιο» ως τις «βίζιτες» στα κοσμικά μαγαζιά. Αυτό το νέο «μείγμα» απόκληρων και ημιαπόκληρων εξαπλώνεται και κυριαρχεί στη νύχτα της πόλης. Και μαζί τους αναδύονται προστάτες και αφεντικά που ελέγχουν μικρές οικονομίες.

Νύχτα. Τα αυτοκίνητα κορνάρουν ασταμάτητα μέσα στο μποτιλιάρισμα της κεντρικής λεωφόρου. Τα περισσότερα καταστήματα έχουν κλείσει, ενώ άνθρωποι εμφανώς κουρασμένοι περιμένουν υπομονετικά τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία. Οικονομικοί μετανάστες επιστρέφουν εξουθενωμένοι από τη δουλειά κουβαλώντας μπόγους. Παιδιά «σχολούν» από τα φροντιστήρια και μιλούν δυνατά στα κινητά, ενώ περίοικοι βγάζουν τα σκυλιά τους νυχτερινή βόλτα. Ολα δείχνουν φυσιολογικά, πλην μιας μικρής «καινοτομίας» που απασχολεί όλο και περισσότερο τους κατοίκους της περιοχής. Η λαϊκή, εμπορική και ιστορική Πατησίων από το ύψος της πλατείας Κολιάτσου έως σχεδόν την πλατεία Βικτωρίας έχει αποκτήσει μία ακόμη οικονομική δραστηριότητα: την πορνεία.

Με το κλείσιμο των καταστημάτων της Πατησίων σε μια ακτίνα χιλιομέτρων εξαπλώνονται δεκάδες κορίτσια και γυναίκες από την Αφρική, οι οποίες εκδίδονται αντί πινακίου φακής. Το φαινόμενο είναι καινοφανές, συζητείται όλο και περισσότερο και ουδείς γνωρίζει επακριβώς τις ρίζες και τους μηχανισμούς του.

▅ Το ξημέρωμα τις δέρνουν

«Μόλις κλείσει η αγορά, τις βλέπω τις κοπέλες που εμφανίζονται. Είναι μικρές και τις λυπάμαι- είναι αμαρτία αυτό που γίνεται. Ακούω το ξημέρωμα που τις δέρνουν, αν δεν τους βγάλουν αρκετά λεφτά. Τις πετάνε κάτω στο πεζοδρόμιο, τις πατάνε και τις κλωτσάνε. Κλαίνε οι καημένες». Ετσι διηγείται την καθημερινότητα της νύχτας στην περιοχή ηλικιωμένη κάτοικος της πλατείας Κολιάτσου, η οποία, όπως λέει, φοβάται πια. «Γεννήθηκα το 1932 και θυμάμαι τη φτώχεια και την απανθρωπιά της Κατοχής. Δυστυχώς, τέτοιες εικόνες εξαθλίωσης βρίσκονται και πάλι έξω από τα σπίτια μας. Κάναμε μια καλή ζωή, μεγαλώσαμε και σπουδάσαμε τα παιδιά μας καιαν είναι δυνατόντώρα στα γεράματα να ξαναβλέπουμε τέτοιες εικόνες καταπίεσης» συμπληρώνει σχεδόν δακρύζοντας η παλαιά κάτοικος των Πατησίων.

Λίγο πιο κάτω, μπροστά από θρυλικές οικοδομές-μνημεία της αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα οι μαραμένοι φοίνικες προδίδουν ότι εκεί κάποτε υπήρχε μια δόση πολυτέλειας, αντίστοιχης με αυτήν που παρουσίαζε ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος. Ωστόσο η παρακμή της περιοχής επιταχύνεται και από τα νέα φαινόμενα.

«Εδώ βλέπεις ό,τι θες πια. Ολα γίνονται. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα. Βλέπεις συχνά εσύ γέρους να “ψωνίζουν” 17χρονα; Εγώ το βλέπω. Αηδία με πιάνει κάθε φόρα που τους αντικρίζω» λέει διανυκτερεύων επαγγελματίας της Πατησίων. Σχεδόν σε κάθε γωνιά νεαρές Αφρικανές περιμένουν πελάτη. Οι περισσότερες περπατούν άλλοτε γρήγορα και άλλοτε αργά. Στην απέναντι πλευρά του πεζοδρομίου καταγράφονται αντίστοιχες κινήσεις από ομάδες ανδρών- και αυτοί Αφρικανοί.

Ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες κινούνται διαρκώς είναι για να αποκρύψουν την πραγματική τους ιδιότητα, αλλά και για να φαίνονται απλώς περαστικές. Μάλιστα, για τους γνωρίζοντες συχνά η «πιάτσα» γίνεται απευθείας από τη στάση των λεωφορείων. Η νύχτα μπορεί να παραπλανήσει. Ούτως ή άλλως, είναι καλά ντυμένες και σε τίποτε δεν θυμίζουν τις συντοπίτισσές τους νοτιότερα, στην Ευριπίδου και στη Σωκράτους.

▅ Συνάντηση με το «αφεντικό»


Λίγο πιο κάτω, προς την πλατεία Αμερικής, γίνεται μια αναπάντεχη συνάντηση. Μέσα από τα στενά ξεπροβάλλει ένας βραχύσωμος, γεροδεμένος και μάλλον πλατυκέφαλος Αφρικανός. Φοράει σκούρο λαμέ κοστούμι, χρυσό βραχιόλι και καδένα, και λουστραρισμένα απαστράπτοντα σκαρπίνια. Φαίνεται ότι είναι το «αφεντικό», αφού περιστοιχίζεται από ψηλούς «φουσκωτούς», οι οποίοι κοιτούν απειλητικά.

Ανάβει πούρο, μιλάει γλώσσα ακαταλαβίστικη, δίνει εντολές και τα κορίτσια «αναδιατάσσονται» σε άλλα σημεία της Πατησίων, νοτιότερα. Οι «φουσκωτοί» περνούν το μήνυμα στους παρατρεχάμενους και αυτοί με τη σειρά τους φεύγουν με βήμα ταχύ προς τις γυναίκες. Ολοι κινούνται πάνω- κάτω. Επειτα από λίγο εμφανίζεται ένα περιπολικό της Αστυνομίας. Οι αστυνομικοί κόβουν ταχύτητα, βλέπουν (και προφανώς ξέρουν) τι γίνεται, όμως ουδέν μεμπτό συμβαίνει επί του παρόντος στην Πατησίων. Το περιπολικό επιταχύνει, ανάβει τη σειρήνα και φεύγει. Και η πιάτσα συνεχίζεται ως το πρωί και όποια δεν μαζέψει το χρήμα θα τιμωρηθεί με άγριο ξύλο. Από ένα διερχόμενο αυτοκίνητο ακούγεται δυνατά το ρεφρέν από τις Τρύπες: «Είναι παράξενη αυτή η πόλη». Επεσε μέσα.

Το βράδυ στο κέντρο της πόλης, μετά το κλείσιμο της αγοράς, εμφανίζονται σιγά σιγά στα πεζοδρόμια γυναίκες κάθε είδους: μετανάστριες, νεόπτωχες, φοιτήτριες, τοξικομανείς. Στο τέρμα της Σόλωνος γύρω στις 12 το βράδυ μια πολύ μικρή πιάτσα είναι γεμάτη από νεαρές κοπέλες. «Οι περισσότερες από αυτές είναι φοιτήτριες και χρεώνουν 50-60 ευρώ. Είναι Ελληνίδες, “καθαρές”- κάποιες πολύ όμορφες- και το κάνουν για τα λεφτά. Μάλιστα, έχουν και ανταγωνισμό με τις ξένες στην Καποδιστρίου, οι οποίες είναι αρκετά πιο οικονομικές και τους κλέβουν την πελατεία» σημειώνει τακτικός «επισκέπτης» των κοριτσιών. «Είναι καλά κορίτσια» συμπληρώνει.

▅ Οι πιάτσες του νυχτοκάματου

Στη Σόλωνος, προς την πλευρά της Χαριλάου Τρικούπη, σποραδικά εμφανίζονται και μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, οι περισσότερες εκ των οποίων Ελληνίδες, οι οποίες και αυτές με τη σειρά τους κυνηγούν το «νυχτοκάματο». Αλλωστε, η οικονομική κρίση έχει αυξήσει κατακόρυφα τις σχετικές αιτήσεις στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών.

Λίγο πιο πάνω, στην κακόφημη Καποδιστρίου, από τη μία πλευρά του δρόμου εκδίδονται Αφρικανές, ενώ από την άλλη γυναίκες από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Βορειότερα συγκεντρώνονται τοξικομανείς νεαρές, οι οποίες χρεώνουν ψίχουλα ίσα ίσα για να βρουν τα χρήματα για τη δόση. «Είναι οι αγαπημένες των φτωχών μεταναστών αυτές. Ολο βλέπω Πακιστανούς και Ασιάτες να τις ψωνίζουν» λέει «πελάτης» της περιοχής. Και φυσικά, κάποιοι εισπράττουν υπεραξίες, εκμεταλλευόμενες τις γυναίκες. Οι πιάτσες βρίσκονται διάσπαρτες σε όλο το αθηναϊκό κέντρο. Τις νύχτες πίσω και πάνω από την οδό Αισχύλου εκδίδονται νεαροί, οι οποίοι μετεγκαταστάθηκαν εκεί από την πλατεία Ελευθερίας (Κουμουνδούρου). Αρκετά πιο πίσω, στο ύψος του Μεταξουργείου, ανάμεσα σε μεταμοντέρνες γκαλερί, μπαράκια και συναυλιακούς χώρους, βρίσκεται παραδοσιακά εξαπλωμένη άλλη μια ζώνη του σεξ, η οποία μάλιστα εσχάτως έχει δει τις δουλειές της να πέφτουν. «Ασπίδα» προστασίας σε αυτή την κάμψη είναι ωστόσο οι μετανάστες, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονται μόνοι τους στη χώρα μας, με ό,τι αυτό σημαίνει. Το Σαββατοκύριακο, όταν η πόλη χαλαρώνει, μελαψοί Ασιάτες πηγαινοέρχονται με παντόφλες και ελαφρό ντύσιμο για να τσεκάρουν τα «σπίτια», να δουν τις τιμές, αλλά και τα κορίτσια.

«Κερασάκι» στις πιάτσες της πορνείας είναι η τριτοκοσμική κατάσταση της Ευριπίδου, την οποία πια η πόλη έχει συνηθίσει. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί όλα αυτά τα χρόνια, πρόκειται για Νιγηριανές οι οποίες εκβιάζονται για να έρθουν στην Ελλάδα υπό την απειλή βουντού από υπερεθνικά δίκτυα trafficking. Η πρακτική του βουντού συναντάται ευρέως και στην Ισπανία και απασχολεί τις αρχές και εκεί. Αλλες χώρες ωστόσο, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία, οι οποίες είναι και άρτια οργανωμένες με ειδικές υπηρεσίες μετανάστευσης, απορρίπτουν τη θεωρία περί εκβιασμού μέσω βουντού ως υπερβολική.

Οι κοπέλες είναι αναρίθμητες, εκδίδονται με πολύ χαμηλές τιμές, ελάχιστες έχουν κάνει ιατρικές εξετάσεις και βρίσκονται «φυλακισμένες» από τους... προστάτες τους. Ωστόσο αυτό που ομολογούν οι λίγοι άνθρωποι που έχουν ασχοληθεί με αυτή την υπόθεση είναι ότι ο φόβος τους να μιλήσουν και να καταδώσουν στις αρχές τη μαφία που τις εκμεταλλεύεται είναι απείρως μεγαλύτερος από την επιθυμία τους να απελευθερωθούν. Ετσι, λίγες μιλούν και ακόμη πιο λίγες αναγνωρίζονται ως θύματα του trafficking.

▅ Οι απόκληροι της κοινωνίας

Μέρα. Οι πορείες έχουν αδειάσει το κέντρο από δραστηριότητες. Οι τουρίστες και οι επισκέπτες λιγοστοί. Στο Θησείο μια Αφρικανή απλώνει σε ένα ριχτάρι την πραμάτεια της: λίγα ρούχα και λίγα αξεσουάρ. Μια μικρή τσιγγάνα- περίπου 10 χρόνων- πηγαίνει κοντά της για να ζητιανέψει. «Από πού είσαι;» τη ρωτάει. «Από την Αλβανία» απαντά η μικρή. «Και πού είναι οι γονείς σου;» συνεχίζει η Αφρικανή. «Είμαι μόνη μου εδώ και δουλεύω» λέει η μικρή. Η Αφρικανή την παίρνει στο πλάι της και την αγκαλιάζει. Σιωπούν. Ζουν στην ίδια κατάσταση, παγιδευμένες και εγκλωβισμένες ποιος ξέρει από ποιον.

Στην περιοχή του Ψυρρή η ανθρωπογεωγραφία αλλάζει ριζικά. Οι φήμες που ακούγονταν ευρύτατα το καλοκαίρι περί αγοραπωλησιών γης και ακινήτων φαίνεται τελικώς να ευσταθούν. Δρόμοι που ήταν «άβατοι» στο παρελθόν ξαφνικά βρίσκονται καθαροί και φωταγωγημένοι. Το «πρόβλημα» όμως; Απλώς μετατίθεται δυο-τρεις δρόμους πιο κάτω, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Στη Μενάνδρου πολιορκημένοι από τόνους απορρίμματα, που συσσωρεύτηκαν λόγω της απεργίας των υπαλλήλων στην καθαριότητα, εκατοντάδες μετανάστες στήνουν παράνομα παζάρια και πωλούν εν μέσω σκουπιδιών από ζαρζαβατικά έως αρώματα και γυαλιά. Τα προϊόντα είναι τοποθετημένα επάνω σε ρετάλια, ούτως ώστε η «έξοδος» να μπορεί να γίνει εύκολα σε περίπτωση που έρθει η Αστυνομία. Με τόσο πολύ κόσμο επικρατεί πανδαινόμιο.

Πίσω τους τα μικροσκοπικά καταστήματα με τα κινητά είναι ασφυκτικά γεμάτα- η τοποθεσία είναι σημείο αναφοράς των κλεπταποδόχων -, ενώ δεν λείπουν οι βρισιές και οι αντεγκλήσεις. Ανδρες της ομάδας Δέλτα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποιοι προλαβαίνουν να μαζέψουν τα πράγματά τους και να φύγουν, ενώ άλλοι μένουν εκεί και τα «ακούνε» από την Αστυνομία, η οποίαπαρά την έντονη παρουσία της, αλλά και τις «σκούπες» της προηγούμενης κυβέρνησης- μάλλον δεν είναι ο κατάλληλος φορέας για να λύσει το πρόβλημα.

Ολα αυτά διαδραματίζονται έξω από το Αmaryllis Ιn, ένα ξενοδοχείο στην οδό Μενάνδρου, σε απόσταση αναπνοής από την ιστορική Διπλάρειο Σχολή της πλατείας Θεάτρου. Δύο αστέρων, μέσα στην ψυχή του κέντρου, με 60 δωμάτια και με ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές, είναι ιδανικό για τους χιλιάδες ανθρώπους του λεγόμενου city break, μιας ταξιδιωτικής συνήθειας που εξαπλώνεται ραγδαία στην Ευρώπη. Με μια μικρή λεπτομέρεια: το Αmaryllis Ιn έβαλε «λουκέτο» και παραπέμπει για κρατήσεις σε άλλο ξενοδοχείο του ομίλου, το οποίο βρίσκεται στη Βερανζέρου. Διόλου τυχαίο, λοιπόν, το ότι- όπως παραδέχεται και ο ίδιος ο ξενοδοχειακός κλάδος- οι διανυκτερεύσεις έχουν μειωθεί στο μισό από το 1980!

Στην ευρύτερη περιοχή παλαιές βιοτεχνικές επιχειρήσεις έχουν μετατραπεί σε κανονικά εργαστήρια ναρκωτικών. Παρά τη μετεγκατάσταση της Δ΄ Θεραπευτικής Μονάδας του ΟΚΑΝΑ (Σοφοκλέους) στο Νοσοκομείο «Σωτηρία», το εμπόριο συνεχίζεται κανονικά, αφού οι άμεσα ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν καλά τις πόρτες που πρέπει να χτυπήσουν. Η απάντηση του κράτους σε όλα αυτά είναι ράθυμη και βραδεία. Το συντονιστικό εκείνο όργανο που θα επιχειρούσε να αναγεννήσει το αθηναϊκό κέντρο απουσιάζει, ενώ η μόνη καλή είδηση έρχεται από αλλού. Σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Νομαρχίας Αθηνών και της Διπλαρείου Σχολής για τη μακροχρόνια ενοικίαση του ιστορικού κτιρίου της πλατείας Θεάτρου από πλευράς Νομαρχίας. Ισως η εγκατάσταση του κράτους στην πιο «διάσημη» πλατεία της Αθήνας σημάνει και μια αρχή για την περιοχή.

Τα «ευυπόληπτα» studio

ΤΑ «ΣΤΟΥΝΤΙΟ» είναι μικρά σπίτια, χωρίς κόκκινο φως στην είσοδό τους, τα οποία «παρέχουν υπηρεσίες» σχεδόν αποκλειστικά σε Ελληνες, με αρκετά υψηλότερες τιμές από τις πιάτσες, αλλά και υπό καλύτερες συνθήκες. «Η Α.Σ. (επαγγελματικό ψευδώνυμο) είναι η πιο γνωστή στην πιάτσα. Ολοι πηγαίνουν σε αυτήν. Πλέον χρεώνει 500 ευρώ την ώρα. Εμείς τους λέμε (στο Διαδίκτυο):Μην πηγαίνετε εκεί.Πεντακόσια ευρώ για ένα γαμ...;» σημειώνει τακτικός θαμώνας των «στούντιο».

Τα «στούντιο» εξαπλώνονται σαν τα μανιτάρια σε ολόκληρο το κέντρο, αλλά και στα προάστια. Στο Γκαζοχώρι, κοντά στις γραμμές του τρένου, στην Κωνσταντινουπόλεως, αλλά και στα στενά της Ιεράς οδού, στη Μεγάλου Αλεξάνδρου και στην Κασσάνδρας, αλλά και στην Πειραιώς, όλο και περισσότερα εγκαινιάζουν τη λειτουργία τους, δείχνοντας μάλιστα τις τάσεις αλλαγής της «αγοράς». Αντίστοιχα, παρόμοια «στούντιο» άνοιξαν εσχάτως στο Κουκάκι, στη Γλυφάδα, στη Φιλαδέλφεια και αλλού.

Ανθρωποι και ποντίκια

ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Κουμουνδούρου εδώ και χρόνια ζει μαζί με άλλους απόκληρους ένα άστεγος, τα πόδια του οποίου είναι γεμάτα πληγές. Ο ίδιος τα τυλίγει με πανιά, ενώ οι λιγοστοί κάτοικοι της περιοχής τού κατεβάζουν φαγητό και κουβέρτες. Σύλλογος της περιοχής ζήτησε τη συνδρομή του υπουργείου Υγείας για αυτούς τους ανθρώπους, πολλοί εκ των οποίων έχουν ασθένειες και καμία δυνατότητα να τις θεραπεύσουν. Το υπουργείο (επί του κ. Δ. Αβραμόπουλου) τους απάντησε με μια καθησυχαστική επιστολή και δεν έγινε τίποτε απολύτως. Στο μεταξύ, τα φρεάτια της περιοχής είναι βουλωμένα και τα ποντίκια κυκλοφορούν ευρέως. Τα ίδια συμβαίνουν και στην πλατεία Κλαυθμώνος, όπου δεκάδες άστεγοι έχουν βρει καταφύγιο στο πάρκο και κάτω από τα δέντρα. Η δυσοσμία από τα ούρα και τα κόπρανα προδίδει και τη σκληρή πραγματικότητα που επικρατεί κάτω από την πλατεία Κοραή.


http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=304551&dt=13/12/2009